به گزارش جام کوردی، این اتفاقها اما موضوعی مقطعی و تازه نیست. سالهاست که مردم کرمانشاه با پدیده حضور آزادانه ارازل و اوباش در معابر عمومی دستوپنجه نرم میکنند؛ افرادی که بدون هراس از قانون، با سلاح سرد و بعضاً گرم در برابر شهروندان عادی، کاسبها و خانوادهها قدرتنمایی میکنند و امنیت روانی جامعه را هدف قرار دادهاند.
مردم کرمانشاه امروز یک مطالبه روشن دارند؛ ورود جدی، فوری و بدون ملاحظه مسئولان اجرایی و نهادهای مسئول به این مسئله.
مطالبهای که نه سیاسی است و نه جناحی؛ بلکه حقی بدیهی به نام «امنیت» است؛ حقی که هر شهروندی باید در خیابان، محل کسب و زندگی روزمره خود احساس کند.
کسبهای که هر روز با ترس کرکره مغازه را بالا میکشند، خانوادههایی که نگران امنیت فرزندانشان در خیابانها هستند و شهروندانی که شاهد تکرار این صحنهها شدهاند، از مسئولان میپرسند:
تا چه زمانی باید این وضعیت ادامه داشته باشد؟
و چرا برخوردها بازدارنده، مستمر و قاطع نیست؟
مردم انتظار دارند برخورد با این پدیده، مقطعی و نمایشی نباشد؛ بلکه با برنامهریزی دقیق، حضور میدانی مؤثر، برخورد قانونی قاطع و پیگیری مستمر، ریشه این ناامنیها خشکانده شود.
کرمانشاه شهری با پیشینه فرهنگی، تاریخی و اجتماعی غنی است و شایسته نیست نام آن با تصاویر قمهکشی و ناامنی گره بخورد.
این یادداشت نه برای سیاهنمایی، بلکه به نمایندگی از صدای مردمی نوشته میشود که میخواهند خیابانها دوباره به مردم برگردد؛ مردمی که از مسئولان اجرایی استان انتظار دارند این مطالبه بهحق را جدی بگیرند و اجازه ندهند ناامنی، به یک عادت تلخ در زندگی شهری تبدیل شود.
رسانهها و شهروندان کرمانشاه، این موضوع را فراموش نخواهند کرد؛ چرا که امنیت، خط قرمز مردم است.
رضا رحمتیان