به گزارش جام کوردی، دکتر بهنام قنبری ضمن اشاره به اهمیت چغاگاوانه گفت: این محوطه به استناد کاوشها و اسناد تصویری قدیمی، یک شهر باستانی بزرگ با توالی استقرار حدود ۱۰ هزار ساله بوده و از مهمترین سایتهای باستانشناسی ایران به شمار میرود.
وی با یادآوری کاوشهای دهه ۴۰ و ۷۰ خورشیدی افزود: در بررسیهای انجامشده مشخص شده در سال ۱۳۴۹ بخشی از تپه باستانی توسط عملیات تسطیح شهری تخریب و حدود هشت متر از لایههای تاریخی آن از بین رفته است. در همان کاوشها ۸۰ لوح گِلی به خط میخی اکدی نیز کشف شد و چغاگاوانه پس از شوش بهعنوان دومین محوطه بزرگ باستانی کشور معرفی شد.
این باستانشناس با بیان اینکه گمانهزنیهای سال ۱۴۰۲ نشان داده آثار محوطه تا شعاع ۲۰۰ تا ۳۰۰ متری زیر خیابانهای اطراف امتداد دارد، تصریح کرد: مساحت چغاگاوانه در گذشته حدود ۵۰ هکتار بوده اما اکنون نزدیک به ۹۰ درصد آن بر اثر توسعه شهری از میان رفته و تنها هسته مرکزی که ارگ حکومتی بوده باقی مانده و همان هم در معرض آسیب جدی قرار دارد.
قنبری با اشاره به جایگاه تاریخی این محوطه در مسیر ارتباطی فلات مرکزی ایران به بینالنهرین گفت: با وجود اهمیت علمی و تجاری چغاگاوانه در گذشته، امروز شرایط حفاظتی مناسبی ندارد.
به گفته او، با تأمین اعتبار میتوان مانند برخی شهرهای تاریخی جهان، بخشهایی از لایههای مدفون را آشکار و با سازههای محافظ شیشهای برای بازدید عمومی و گردشگری قابل ارائه کرد.
۱۴۰۴/۱۰۱