جـــــام کـــــوردی - «کاروان صالح، معتقد است که اگر حزب دمکرات کردستان بدون رضایت اتحادیه میهنی کردستان و نسل نو، پارلمان را بازگشایی کند، اقلیم کردستان به سمت بیثباتی و تجزیە پیش خواهد رفت.»
کاروان صالح، تحلیلگر سیاسی، در مصاحبه اختصاصی با جام کوردی گفت: « توافق اخیر بین اتحادیه ملی کردستان و جنبش نسل نو، تغییر اساسی در معادله سیاسی و تقسیم قدرت در اقلیم کردستان ایجاد کرده است. به یک معنا، این توافق، موضع اتحادیه میهنی کردستان را در مقابل حزب دموکرات تقویت کرده و تعادل جدیدی ایجاد کرده است که در آن مشارکت واقعی و «فیفتی ـ فیفتی» در تشکیل دولت بعدی ضروری است.»
کاروان صالح، بر تأثیر این توافق بر تغییر توازن قدرت و چالشهای پیش روی روند سیاسی در اقلیم کردستان تأکید کرد.
کاروان صالح در بخش دیگری از این مصاحبە، گفت: پس از کاهش آرای جنبش تغییر و کاهش کرسیها در انتخابات قبلی، حزب دموکرات کردستان توانست اکثر پستهای اصلی را در انحصار خود درآورد. حزب دمکرات با تکیه بر این تسلط، به عنوان تصمیمگیرنده اصلی در اقلیم عمل میکرد.
این وضعیت جدید پس از پیام بافل طالبانی، رهبر حزب اتحاد میهنی کردستان در در پنجاه و یکمین سالگرد تأسیس حزبش که در آن پیامی روشن خطاب به مردم کرد فرستاد، تغییر کرد.
کاروان صالح همچنین خاطرنشان ساخت:
اتحادیه میهنی و نسل نو ۳۹ کرسی در پارلمان دارند در مقابل، حزب دموکرات کردستان به تنهایی ۳۹ کرسی دارد. این تساوی در تعداد کرسیها، موازنه قدرت بین «منطقه سبز ـ اتحادیە» و «منطقه زردـ دمکرات» را دوباره متعادل کرده است. در این زمینه، اتحادیه میهنی کردستان توافقهای قبلی با حزب دمکرات را منسوخ میداند - به ویژه پس از آنکه حزب دمکرات تلاش کرد سهم تاریخی اتحادیه میهنی کردستان از ریاست جمهوری در بغداد را تصاحب کند و در روابط آنها بیثباتی ایجاد کرد - و اکنون خواستار مشارکت واقعی و متعادل در دولت بعدی است.
کاروان صالح در بخش دیگری از مصاحبه خود با جام کوردی، نسبت به هرگونه اقدام یکجانبه حزب دمکرات برای بازگشایی پارلمان کردستان بدون رضایت اتحادیه میهنی و نسل نو هشدار داد و گفت: اگر چنین تصمیمی در اربیل گرفته شود، پارلمان نمیتواند تصمیمات خود را بر منطقه سبز تحمیل کند. این امر باعث ایجاد شکاف عمیقی بین منطقه سبز و زرد شده و بیثباتی زیادی در روند تشکیل دولت اقلیم کردستان ایجاد خواهد کرد.»
در نهایت، او خاطرنشان ساخت که این بیثباتی و عدم قطعیت داخلی، موقعیت اقلیم کردستان را در برابر دولت فدرال عراق تضعیف میکند؛ در نتیجه، موازنه قدرت در اقلیم کاهش مییابد و راه را برای بغداد هموار میکند تا به راحتی تصمیمات و خواستههای خود را بر اقلیم کردستان تحمیل کند.