بارزانی در بیانیه خود، ضمن تفکیک میان «مداخله اولیه» در سال ۲۰۰۳ و «حضور مستمر» پس از آن، نوشت: «در سال ۲۰۰۳، اقدام آمریکا برای سرنگونی دیکتاتوری صدام حسین گامی مثبت بود که با استقبال عمومی همراه شد، اما تداوم حضور آن‌ها در دو دهه اخیر و تعیین حاکمانی مانند پل برمر، این مداخله را به یک اشغالگری طولانی‌مدت بدل کرد.»
این شخصیت سیاسی، خروج نیروهای نظامی آمریکا را فراتر از یک تغییر پروتکل سیاسی دانسته و با لحنی توصیفی، آن را با ایام جشن مقایسه کرده است. به اعتقاد بارزانی، بازگشت حاکمیت ملی، خواسته‌ای است که باید از بصره تا زاخو برای آن جشن گرفت؛ چرا که کشور اکنون در حال عبور از مرحله اشغالگری است.
در بخش پایانی این اظهارات، ادهم بارزانی بر لزوم تطهیر کامل جغرافیای اقلیم کردستان از حضور هرگونه نیروی خارجی تأکید کرد. او ابراز امیدواری کرد که با پایان این دوران، تمامی مردمان خاورمیانه بتوانند در فضایی خالی از تنش‌های نظامی، در خاک خود و با آرامش کامل در کنار یکدیگر زندگی کنند.